بعضی هارو میشناسم که زندگی برایشان همچون کشیدن سیگاری که بر گوشه لب دارند عادی شده است.
اما نمی دانند با هر نفس بخشی از سیگارشان برای همیشه می سوزد، تمام می شود و هرگز باز نخواهد گشت. شاید سستی لحظه ای که به سیگار پک می زنند و از گرما و طعمش لذت می برند باعث می شود فراموش کنند که این لحظه نیز خواهد گذشت و در پایان تنها یک طعم تلخ و یک حس خلاء دردناک برایشان باقی خواهد ماند. این سیگار خیلی زود تمام می شود دریغا که نخ دیگری در کار نیست.

صادق هدایت: ولی افسوس که تاثیر این گونه داروها موقتی است و به جای تسکین پس از مدتی بر شدت درد می افزاید.