درباره ی وبلاگ....
چرا انقد به هم گیر میدید؟
تقریبا" دوساله دارم نوشته های وبلاگو به پیشنهاد یه دوست دنبال میکنم
تو این مدت چندبار مدیریت عوض شد،هر بارم مدیر قبلی با دلخوری بسیار وخستگی فراوان از اذیت و آزارهایی که واسش ایجاد شد گذاشت و رفت
آخرین پست مدیر قبلی یادتون هست:
از سرنوشت غمگين نباش...
چه بسا سگ هايي كه بر روي اجساد شيرهاي جنگل سبز رقصيدند، شادي كردند
وخود رابزرگ پنداشتند
ولي نميدانستند كه شير شير مي ماند و سگ سگ
حتي با قلاده هاي طلا...
..............................................................................................................
آخر نوشت: بدرود را پر رنگ تر می نویسم و رساتر.
تنها می توانم بگویم که خیلی دردناک است زمانی که می فهمی منطقِ برخي از انسانهایعنی پوچی...
بدرود!
هیچوقت از خودتون پرسیدید چرا این پستو گذاشت؟
اختلاف نظر همیشه بوده وهست ولی از ادب خارج نشید لطفا"
اصلا جایی که انتقاد نباشه نشان از ضعف اون مجموعه ست،انتقاد خیلی هم خوبه ، به شرط اینکه درست و بجا و با ادبیات صحیح بیان کنید ، شک نکنید اگه نحوه ی بیان درست باشه طرف مقابلتون با روی باز می پذیره و حتما" لحاظ میکنه!
بفرما و بشین و.... ، یه معنی رو میده پس چرا از الفاظ محترمانه استفاده نکنیم!
چرا انقدر توهین آمیز؟
مثلا" تو قسمت نظرات یه پست از این الفاظ استفاده شده :
"به درک که..." خب مشخصه چه جوابی داده میشه ، هر چند من جوابا رو هم تایید نمیکنم
یا نوشتن قاطرو ، فلانو .....بهمانو....
و یا همدیگه رو ابلیس و پیرو شیطان قرار دادن...
و یا...
زشته بخدا اونم واسه قشر تحصیل کرده ای که دعوی اداره کردن مملکتت رو دارن!
چرا عوض تشکر از دوستانی که مدیر میشن و واسه وبلاگ وقت میزارن و زحمت میکشن بهشون حمله میشه؟
مقایسه کردن نویسنده ها و اینکه فلان نویسنده پست هاش عالیند و پست های فلان نویسنده الکی هستن اصلا کار درستی نیست، معلومه که سلیقه ها متفاوتند وهر کسی ممکنه در مورد هر چیزی که دوست داره بنویسه
اگه مطلبی رو دوست نداریم بهتر نیست به نویسندش توهین نکنیم؟
انصافا"تا حالا کدوم یک از شماها از مدیریت های وبلاگ تشکر کرده و یه خسته نباشید بهش گفته حتی وقتی مدیریتو تحویل داده و مدیر جدید اومده؟
یاد بگیریم خیلی از کارهایی که دیگرن انجام میدن وظیفشون نیست بلکه دارن بهمون لطف میکنن ودر مقابل باید ازشون تشکر کنیم
ببخشید خیلی سعی کردم به کسی تو این پست توهین نشه و امیوارم همینطور باشه ، اگر از ادب خارج شدم و یا به کسی توهین شد ازش معذرت میخوامو امیدوارم حلال کنید
پایان نوشت:
تنها چیزی که خرجی ندارد جاری شدن در
ذهن دیگران است...
پس آنگونه جاری شوید که خنده بر لبانشان نقش
ببندد...
نه نفرت در دلشان...
آنچه می نویسیم دلیل بر مبرا بودن ما نیست ؛ می نویسیم تا خود نیز اینگونه تعلیم ببینیم و یادمان نرود که این دست نوشته ها پاسخ به سوالات و مجهولات خودمان است