به شعری برخوردم که نمونه فارسی اون رو زیاد شنیدیم که به عنوان ضرب المثلی عامیانه همیشه مورد استفاده همه هست اما خوب نوع بومی اون رو هم داریم.

جزابیت این موضوع برای من این بود که به شکلی داستان وبلاگ ماست که مثل لحاف چهل تیکه است با چند نویسنده و چند موضوع و چند دغدغه وچند .....

اما از قدیم گفتن غذایی که آشپزش دو تا بشه یا شور میشه یا بی نمک ؛ اما نگفتن چند تا بشه چی میشه ، خدا رحم کنه معلوم نیست چه آب زیپویی ازش در بیاد :-)

غرض ، خدا کنه وبلاگ ما هم نه شور بشه و نه بی نمک.

برخی اوقات شادی هم بدنیست ولی با دلیل و روش درست.

این شعر یک شعر لکی هست که همون معنی ضرب المثل بالا رو میده البته با فولکلور و حال و هوای مناطق خودمون ، با بوی همین فرهنگ و ادب  و نوع کلامش ؛ داستان خانه ای است که چندین کدخدا و بزرگ داشته باشه و نتیجه این عمل که شور شدن غذا یا بی نمکی اون هست.

اما خود شعر:

مال چل کوخا          غذا یا شور و یا بی خوا